مقالات

سندروم کمپارتمان

سندروم کمپارتمان

 

سندرم کمپارتمان Compartment Syndrome یا کمپارتمنت وضعیتی است که در آن بر اثر بالا رفتن فشار بافت در اندام، درد شدیدی در آن بوجود می آید. این افزایش فشار منجر به کاهش جریان خون به بافت و در نتیجه کاهش اکسیژن رسانی به عضلات و اعصاب می شود. این وضعیت معمولا بدنبال صدمات شدید اندام ایجاد شده و اگر به فوریت درمان نگردد موجب آسیب دائمی در عضلات و اعصاب اندام میشود.

 

مهمترین علل ایجاد سندرم کمپارتمان

۱.شکستگی

۲.کوبیدگی و له شدگی عضله بدنبال ضربه شدید به عضله یا ماندن زیر آوار

۳.کاهش شدید جریان خون به اندام و سپس برگشت جریان خون؛ مثلا کسی که به علت مصرف مواد مخدر یا الکل مدت زیادی روی یک اندام بدون حرکت بخوابد این وضعیت موجب کاهش جریان خون

به اندام میشود. با تغییر وضعیت بیمار خون مجدداً به اندام میرسد. به علت آسیب بافتی که در مدت افتادن روی اندام بوجود آمده است، برگشت مجدد جریان خون به آن موجب ترشح مایع میان بافتی

به داخل بافت نرم اندام شده که فشار بافت را بالا میبرد.

۴.مصرف کورتیکوستروئید

۵.بستن محکم دور اندام با باند یا گچ

 

علائم سندرم کمپارتمان

۱.مهم ترین علامت سندرم کمپارتمان درد است. درد سندرم کمپارتمان خصوصیاتی دارد که با درد ناشی از شکستگی یا آسیب بافتی متفاوت است. خصوصیات این درد عبارتست از : شدت درد بیش

از حد انتظار برای آن آسیب وارد شده یا شکستگی است. شدت درد در عرض چند ساعت بیشتر میشود. درد در تمام طول اندام احساس می شود. درد گنگ و منتشر است و با مسکن های معمولی

کم نمیشود. درد اگر در ساق باشد با حرکت مچ پا شدیدتر میشود.

۲.احساس نشدن نبض شریانی

۳.تاخیر در پر شدن مویرگی (Capillary refill)

۴.رنگ پریدگی و سردی اندام

۵.احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن در اندام و کاهش حس لمس

۶.حرکات انگشتان بصورت اکتیو  وجود ندارد.

۷.حرکات پاسیو انگشتان دردناک است. اگر انگشتان را در جهتی حرکت دهیم که عضلات کمپارتمان کشیده می شوند درد بیمار افزایش می یابد.

۸.اندام متورم و سفت میشود.

 

درمان سندرم کمپارتمان
اقدامات اولیه تا رسیدن به مرکز درمانی:

به محض شک به سندروم کمپارتمان باید سریع به پزشک مراجعه کرد. در مدت رسیدن تا پزشک باید بیمار را دراز کرده و اندام وی را از سطح قلبش بالاتر گرفت. اگر مفاصل در حالت خم شده هستند باید آنها را باز کرد. اگر بانداژ محکمی دور اندام وجود دارد آن را باز کرد.

اقدامات پزشک:

اگر اندام بیمار در گچ باشد پزشک معالج آن را خارج میکند تا از طریق گچ فشاری به اندام وارد نشود. سپس استخوان های شکسته شده را بطور موقت جا اندازی میکند تا از طریق آنها فشاری به عروق وارد نشود. اگر اقدامات فوق در عرض نیم ساعت وضعیت عروقی بیمار را بهبود ندهد نیاز به عمل جراحی وجود دارد. در عمل جراحی پزشک معالج فاشیای دور عضلات را پاره میکند. این کار اجازه میدهد تا فضای بسته کمپارتمان تبدیل به یک فضای باز شده و فشار داخل آن کم شود. اگر در درمان این بیماری کوتاهی یا تاخیری صورت گیرد و فشار داخل کمپارتمان مدت زیادی بالا بماند، بیمار دچار ایسکمی ولکمن Volkman’s contracture یا گانگرن (سیاه شدن) اندام میشود.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *